Atrakcje turystyczne
Agroturystyka agroturystyka Województwa agroturystyka agroturystyka łódzkie agroturystyka Pabianice
niedziela, 22 kwiecień 2018
 
 
Menu
Agroturystyka
Województwa
agroturystyka łódzkie
Szukaj
Kontakt
Przetargi na dostawy
Atrakcje Turystyczne
Agroturystyka - dodaj ofertę

Odwiedziło nas
Licznik odwiedziń


Atrakcje turystyczne

Ogłoszenia Rynku Rolnego

Ogłoszenia rolnicze



Oferty agroturystyczne


OFERTY WYPOCZYNKOWE

Gospodarstwo Agroturystyczne Chrząszczewko

Gospodarstwo Agroturystyczne Nad Wodą

Hotel pod Świerkiem

Gościniec Świętokrzyski - Świetne miejsce na WEEKEND

Chata w lesie

Pokoje Gościnne BIOSLIP Częstochowa

Pod Jasionem

ZACISZE U ANNY

Agroturystyka "Pod laskiem"

Agroturystyka Leśny Dwór

Atrakcje turystyczne gminy Pieniężno

Dom Gościnny JODA

Agrokwatera Gulbin Suwalszczyzna

Gospodarstwo Agroturystyczne Dolina Bobrów

Chatka nad stawem

Gospodarstwo agroturystyczne Agro-Tour-Farm

Ośrodek Wczasowy PILSKO-WIERCHY

Ciekawe miejsca

Gmina Szczecinek

Gmina Kórnik

Gmina Nowe Ostrowy

Gmina Kleszczewo

Gmina Sicienko

Gmina Łobez

Gmina Pińczów

Ta strona używa plików cookies. Korzystając z tej strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Jeżeli nie wyrażasz zgody - zmień ustawienia swojej przeglądarki.

Dowiedz się więcej z naszej polityki prywatności, która zawarta jest w Regulaminie serwisu.

Pabianice Gmina miejska
Agroturystyka Pabianice



Agroturystyka Pabianice

Urząd Miejski w Pabianicach
ul.Zamkowa 16, 95-200 Pabianice
tel.: (+48) 42 22-54-669
faks: (+48) 42 22-54-669

Jeśli interesują Państwa aktualne przetargi na roboty budowlane ogłaszane przez Gminy prosimy wejść na stronę Przetargi na roboty budowlane

Historia

Początki Pabianic sięgają okresu średniowiecza choć znalezione ślady na tym terenie świadczą o istnieniu osad ludzkich już w czasach prehistorycznych (VI-V w p.n.e.). Osada wśród puszczy pełnej dzikiego zwierza leżała na terenach zwanych Opolem Chropskim (nazwa prawdopodobnie określająca ziemię bagnistą, porosłą krzakami, która zamarzając zimą tworzyła „chropy”), jedną z pierwotnych form wspólnoty terytorialnej. W 1086 r. Chropy Kapitule Krakowskiej przekazała Judyta, żona księcia Władysława Hermana jako ofiara przebłagalna dla kościoła w związku z długą bezpłodnością. Prawa miejskie Pabianice uzyskały w połowie XIV w., a za herb przyjęto trzy złote korony na srebrnym tle (tzw. Aaron). W tym czasie erygowano tutaj parafię. W XV w. gościli w Pabianicach królowie Władysław Jagiełło (1411 i 1428) i Kazimierz Jagiellończyk (1463) oraz znani kronikarze – Jan Długosz i Marcin Kromer. W 1535 r. miasto uzyskało od Zygmunta Augusta przywilej na tworzenie cechów rzemieślniczych.

W drugiej połowie XVI w. Kapituła Krakowska wzniosła tutaj dwa cenne obiekty renesansowe istniejące do dziś: dwór kapituły krakowskiej (1566) zwany zamkiem oraz kościół murowany pw. św. Mateusza i Wawrzyńca (1583) w miejsce drewnianej świątyni. Miasto powoli rozwijało się, choć coraz gęstsza i drewniana zabudowa sprzyjała kilku wielkim pożarom, po których miasto musiało podnosić się na nowo. Szybkiemu rozwojowi nie sprzyjały też wybuchy zarazy i wojny. W 1796 r. miasto zostało przejęte przez administrację pruską. Szanse na podźwignięcie się z upadku pojawiły się ponownie z chwilą włączenia miasta do Księstwa Warszawskiego (1807). W Królestwie Polskim (panowanie rosyjskie) dekret z 1816 r. przyznający liczne ulgi dla napływowych osadników spowodował powolny rozwój „przemysłowy”, zwłaszcza w zakresie powstających tkalni co z czasem doprowadziło do powstania potężnego ośrodka przemysłu włókienniczego, dostarczającego ponad 10% produkcji krajowej.

W 1823 r. opracowano plan regulacyjny Pabianic i zaczęto osiedlać na Nowym Mieście tkaczy z zagranicy. Wybudowano kościół ewangelicko-augsburski i synagogę. W drugiej połowie XIX w. w Pabianicach dominował przemysł włókienniczy (firmy R. Kindlera i Krusche-Endera). Powstała papiernia R. Saengera, Pabianickie Towarzystwo Przemysłu Chemicznego oraz Fabryka Maszyn i Odlewnia Waldemara Kruschego. W tym czasie w mieście założono pierwszą aptekę, księgarnię, drukarnię, straż pożarną, szkołę handlową. Wybudowano stację telegraficzną i osiedle robotnicze, oświetlono ulicę Zamkową lampami elektrycznymi. Dalszy rozwój miasta przyniósł przełom XIX i XX w. W 1900 r. połączono Pabianice z Łodzią elektryczną linią tramwajową, w 1901 r. przy kolejowej trasie Warszawa – Kalisz wybudowano dworzec kolejowy, a w 1909 r. szpital miejski, założono bank. Ukończono budowę dwóch kościołów. Nastąpiło ożywienie życia kulturalno-społecznego. Zostały założone biblioteki fabryczne, towarzystwa sportowe, muzeum. Pojawiła się pierwsza lokalna gazeta oraz kinematograf. W czasie I wojny światowej powstało gimnazjum żeńskie. W okresie dwudziestolecia międzywojennego w Pabianicach wybudowano nową centralę telefoniczną, przeprowadzono elektryfikację miasta, wybudowano domy spółdzielcze. Powstały kolejne kluby sportowe, teatry, biblioteki, towarzystwa społeczne, szkoły. I wojna to kolejny spadek liczby ludności i rabunkowa gospodarka niemieckiego okupanta. W walkach o niepodległość brali udział pabianiczanie, służąc w Legionach, Polskiej Organizacji Wojskowej i innych formacjach wojskowych. Mieszkańcom Pabianic poległym w walkach w latach 1914 – 1921 postawiono Pomnik Niepodległości zwanym też Pomnikiem Legionisty. Lata 1918-39 zaznaczyły się rozwojem szkolnictwa, powstaniem placówek kulturalno-oświatowych i licznych stowarzyszeń. Upaństwowiono gimnazjum męskie i żeńskie, przybyło kilka szkół, dwa kina, uruchomiono fabrykę żarówek. Pabianice uzyskały centralę telefoniczną. Przeprowadzono elektryfikację miasta, wzniesiono osiedle domów robotniczych. Rozwój Pabianic zahamował wielki kryzys gospodarczy oraz wybuch II wojny światowej. W 1925 r. powstała miejska bibliotek, niedługo potem kino, działalność rozpoczęła „Gazeta Pabianicka” (1926).

We wrześniu 1939 r. w okolicach miasta rozegrała się tzw. bitwa pabianicka. W walkach prowadzonych przez 15 Pułk Piechoty „Wilków” poległo ponad 320 żołnierzy polskich. W obronie miasta walczyły również 36 Pułk Piechoty Legii Akademickiej i 72 Pułk Piechoty imienia Dionizego Czachowskiego. Poległych pochowano na cmentarzu wojennym w Parku Wolności (dziś cmentarz wojskowy znajduje się na cmentarzu katolickim). II wojna światowa to przynależność miasta do Kraju Warty. Niemcy unicestwiają pabianickie getto na Starówce, w którym przebywało ok. 8 tys. Żydów. 19 stycznia 1945 r. do miasta weszły oddziały radzieckie 1 Frontu Białoruskiego. Po 1945 r. Pabianice podnoszą się z wojennych zniszczeń, miasto rozrasta się i powiększa terytorialnie. Powstają nowe dzielnice – „blokowiska”, m.in. „Piaski” w części południowo-zachodniej i „Bugaj” w południowo-wschodniej. Pojawiają się nowe zakłady – upaństwowiony po wojnie Polam, Zakłady Środków Opatrunkowych, Madro i inne. Do największych przedsiębiorstw w wojewódzkie należały Pabianickie Zakłady Tkanin Technicznych i PZPB „Pamotex” (dawne zakładu Krusche&Endera) zatrudniający w szczytowym okresie prawie 10 tysięcy ludzi. W 1994 r. odbyła się uroczysta konsekracja kościoła pw. św. Maksymiliana Kolbego. Święty został patronem miasta w 2004 r., a proklamacji dokonał Jan Paweł II, od 1999 r. Honorowy Obywatel Miasta. W 1999 r. miasto stało się siedzibą nowo powstałego powiatu pabianickiego.

Zabytki

1. Dwór Kapituły Krakowskiej (zwany zamkiem) (Stary Rynek 1) - wybudowany w latach 1566-1571 w stylu renesansowym przez Kapitułę Krakowską, właściciela dóbr pabianickich (budowniczy Wawrzyniec Lorek). Jest przykładem polskiego dworu attykowego o cechach obronnych. Nadano mu formę zbliżoną do najlepszych krajowych wzorów – krakowskich Sukiennic czy ratusza w Sandomierzu. Dwór przeznaczony był na mieszkanie i urząd zarządców i osób lustrujących dobra. Później rezydowali tu tenutariusze i starostowie pabianiccy. Założony na planie zbliżonym do kwadratu o dwóch alkierzach na przeciwległych narożach. Dwór jest jednopiętrowy i podpiwniczony, frontem zwrócony na południe. Od strony zachodniej znajduje się XIX-wieczna przybudówka z okrągłą wieżyczką. Dach, składający się z 4 płaszczyzn, ukryty jest za wysoką, ozdobną, renesansową attyką. Od północy i południa posiada ona wnęki arkadowe, zaś z pozostałych stron - falisty wykrój. Budynek jest częściowo oszkarpowany, jak dawniejsze budowle średniowieczne o charakterze obronnym. Otwory w attyce to jednak wcale nie okienka strzelnicze, lecz pozostałość po drewnianych rynnach odprowadzających wodę z dachu, zwanych rzygaczami. Ciekawostki wnętrza to m.in. rokokowy kominek, oryginalne freski z XVI wieku czy drewniane więźby stropowe. Dwór należy do unikalnych i cennych zabytków polskiej architektury renesansowej. W latach 1833-1945 obiekt funkcjonował jako magistrat, a od 1948 r. umieszczono tutaj siedzibę muzeum. Muzeum Miasta Pabianic funkcjonuje tu do dziś.

Godziny otwarcia:
wt. 10-15
śr. 10-17 (wstęp bezpłatny)
czw. 10-15
pt. 11-18
sob. 10-14
pierwsza niedziela miesiąca: 9-13

Zabytki w Gminie Pabianice


Zabytki w Gminie Pabianice

2. Kościół św. Mateusza i św. Wawrzyńca (Stary Rynek) – kościół parafialny wybudowany na miejscu dawnej drewnianej świątyni w latach 1583-1588 przez Kapitułę Krakowska w stylu późnorenesansowym (projekt Ambrożego Włocha z Płocka). Murowany, trójnawowy, bazylikowy z transeptem, prezbiterium prostokątnym zakończonym półkolistą apsydą. Kościół ten posiada charakterystyczną wyniosłą ośmioboczną wieżę na podstawie czworobocznej. Do 1865 roku była ona zakończona baniastym barokowym hełmem, zastąpionym później piramidalnym nakryciem neogotyckim z krzyżem na szczycie. Ozdobą kościoła jest 6 portali. Renesansowy portal przy dawnym głównym wejściu do kościoła (północny bok kościoła) zdobi herb kapituły krakowskiej i miasta Pabianic - Trzy Korony w odwrotnej niż dziś kolejności. Kościół na skutek pożarów kilkakrotnie przebudowywano w XVII i XVIII wieku. Wystrój wnętrza barokowy z XVII – XVIII wieku. Komunię świętą przyjął w nim św. Maksymilian Maria Kolbe, patron Pabianic.

Zabytki w Gminie Pabianice

3. Kościół ewangelicko-augsburski św. Piotra i św. Pawła (ul. Zamkowa 10) - wzniesiony w latach 1827-1831 w stylu klasycystycznym wg projektu Franciszka Reinsteina, budowniczego woj. kaliskiego, rozbudowany w 1875 r. Murowany o kształcie rotundy nakrytej stożkowym dachem z latarnią w szczycie. W ołtarzu głównym znajduje się obraz z 1877 r. „Chrystus w Ogrójcu” znanego malarza polskiego Wojciecha Gersona.

4. Kościół Najświętszej Marii Panny Różańcowej (ul. Zamkowa 39) - wybudowany w latach 1898-1908 na potrzeby robotników pabianickich fabryk w okresie rozwoju przemysłowego wg projektu architekta Tadeusza Markiewicza, wykończony w 1928 r. Jest to budowla na planie krzyża łacińskiego z wielobocznie zamkniętym prezbiterium. Architektura eklektyczna neogotycka. Posiada bardzo interesujący wystrój wnętrza m.in.: ołtarz główny i ołtarze boczne, ambonę oraz konfesjonały pochodzące z lat 20 i 30 XX w.

5. Kościół św. Floriana (ul. Warszawska 34), wybudowany w latach 1899 - 1905 r. w stylu eklektycznym wg projektu Tadeusza Markiewicza. Kościół jest jednonawowy w stylu neoromańskim. Dach dwuspadowy kryty blachą z umieszczoną na nim ażurową sygnaturką krytą daszkiem.

6. Domy tkaczy (ul. Zamkowa 21, 23) - wzniesione w latach 1833-1836 przez Beniamina i Augusta Kruschów w stylu klasycystycznym. w pierwszej połowie XIX w. Murowane, piętrowe, frontem do ulicy, kryte dachówką. W połowie XIX w. ulica Zamkowa była w większości zabudowana takimi domami. Przy ulicy Zamkowej nr 17, 19, 21, 23 zachował się interesujący zespól domów rękodzielników.

Zabytki w Gminie Pabianice


Zabytki w Gminie Pabianice

7. Dom mieszkalny tzw. „dom tkacza” (ul. św. Jana 20), drewniany, wybudowany w stylu łużyckim w 2 ćw. XIX w. o konstrukcji przysłupowej, piętrowej, z arkadowymi wnękami wokół ścian, w środku których umieszczono okna.

8. Budynek przemysłowy (ul. Zamkowa 4) - wybudowany w 1891 r. przez firmę Krusche i Ender (czwartą firmę Królestwa Polskiego) jako przędzalnia cienkoprzędna wg projektu architekta Tadeusza Markiewicza.. Trzykondygnacyjny murowany i nietynkowany budynek. W dekoracji fasady charakterystyczne wieżyczki w ryzalitach skrajnych i środkowym. Wewnątrz znajdują się sale produkcyjne ze stropami wspartymi na sześciu rzędach żeliwnych słupów. W skali kraju budynek stanowi interesujący przykład budowli przemysłowej z końca XIX w.

9. Budynek biurowy (ul. Zamkowa 3) wzniesiony w 1865 r. przez rodzinę Krusche jako dom mieszkalny i kantor główny. Styl neorenesansowy z neobarokowymi upiększeniami. Ryzalit środkowy z wejściem na osi zakończony tympanonem i alegoryczną rzeźbą przemysłu włókienniczego nad wejściem (tzw. „prządkami”). Po roku 1890 stanowił biuro główne zakładów ,,Krusche&Ender”. Rozbudowany w 1911 r. Charakterystyczny przykład fragmentu zespołu: fabryka, biuro, pałac.

10. Pałac przemysłowca (ul. Zamkowa 5) – wybudowany w 1883 r. w stylu eklektycznym przez rodzinę Enderów, współwłaścicieli firmy „Krusche i Ender” wg projektu architekta Ignacego Markiewicza. W 1911 r. pałac rozbudowano dodając dwa skrzydła od wschodu i zachodu. Do pałacu przylega zabudowa gospodarcza i dawne stajnie wzniesione w 1888 r. Budowla zachowała bogate, wielostylowe wyposażenie wnętrz: sztukaterie, malowidła sufitów, piece, boazerie. Stanowi przykład miejskiej rezydencji wielkiej burżuazji. Dziś mieści się tu siedziba Starostwa Powiatowego w Pabianicach.

11. Pałac przemysłowca (ul. Zamkowa 26) - wybudowany w latach 90. XIX w. w stylu eklektycznym przez rodzinę Kindlerów, właścicieli firmy włókienniczej drugiej co do wielkości w Pabianicach. Zachowały się elementy wystroju wnętrza: klatka schodowa, sztukaterie, malowidła na sufitach. Obecnie mieści się tu Urząd Skarbowy.

12. Willa przemysłowca (ul. Piłsudskiego 12) – wzniesiona pod koniec XIX w. przez rodzinę Schweikertów, właścicieli firmy chemicznej. Stoi naprzeciwko dawnej ich fabryki (dziś „Polfa” S.A.). Pałacyk zbudowany w 1893 r. przebudowany został w latach 1903-05.

13. Willa przemysłowca (ul. Pułaskiego 14) – wzniesiona w 1905 r. w stylu eklektycznym przez rodzinę Saengerów, właścicieli firmy papierniczej w Pabianicach. Willa o ciekawej architekturze akcentowanej dwoma ryzalitami z kolumnowymi portykami od frontu i ogrodu.

14. Dom mieszkalny (ul. Piotra Skargi 78) – wzniesiony w 1885 r.; pracownia Bolesława Nawrockiego, znanego polskiego malarza. Wzniesiony przez ojca Franciszka Nawrockiego wg własnego projektu. Tutaj prowadził on również szkołę rysunku.

15. Willa (ul. Pułaskiego 21) – wybudowana w latach 1927-1928 r. dla lekarza pabianickiego dr Witolda Eichlera wg projektu architekta Jerzego Millanera. Doktor Eichler (1874-1960) był lekarzem, entomologiem, etnografem, podróżnikiem, społecznikiem, inicjatorem, założycielem muzeum pabianickiego w 1907 roku.

16. Budynek szkoły (ul. Wyszyńskiego 4) – wzniesiony w 1882 r. przez firmę Krusche i Ender dla szkoły fabrycznej, do której uczęszczał Rajmund Kolbe, późniejszy zakonnik (franciszkanin), beatyfikowany na świętego przez papieża Jana Pawła II. Wchodził w skład osiedla domów robotniczych firmy ,,Krusche i Ender” (dziś obok stoją wieżowce). Była to szkoła elementarna dla dzieci pracowników firmy. Obecnie jest to budynek mieszkalny.

17. Zespół budynków szkolnych (ul. Zamkowa 65) – wzniesione w latach 1922-1924 wg projektu znanego polskiego architekta Zdzisława Mączyńskiego. Budynki dwóch ,,szkół bliźniaczych” stanowią jedno z ciekawszych rozwiązań architektonicznych początku lat 20-tych XX w. na terenie województwa łódzkiego. Ich architektura nawiązuje do stosowanych w tym okresie tradycji rodzimej architektury polskiej.

18. Kaplica cmentarna (ul. Ewangelicka) – wniesiona w 1904 r. w stylu secesyjnym (mauretańskim) z fundacji Zofii Kindler jako mauzoleum rodzinne, ofiarowane w 1911 r. miejscowej parafii ewangelickiej na kaplicę cmentarną. Kaplica ewangelicka pełniąca swą rolę do dziś jest interesującym i unikalnym przykładem secesji w polskiej architekturze cmentarnej.

19. Cmentarz żydowski (ul. Jana Pawła II 57) – założony w połowie XIX w., położony na południowo–zachodnim skraju miasta. Zachowało się ok. 650 nagrobków stanowiących najbardziej tradycyjne formy żydowskich pomników nagrobnych, m.in. zasłużonych dla miasta rodzin żydowskich: Baruchów (rodzina znanego kronikarza dziejów Pabianic i okolic), Kantorowiczów i Gliksmanów. Najstarszy z nagrobków pochodzi z 1871 r.

20. Cmentarz ewangelicki (ul. Ewangelicka) – założony w połowie XIX w.; zachowane grobowce i nagrobki znanych rodzin fabrykanckich: Enderów, Kindlerów, Kruschów oraz Schweikertów.

21. Budynek dworcowy (ul. Łaska 37) – wzniesiony w 1900 r. (odnowiony w 2005 r.) Typowy przykład architektury kolejowej carskiej Rosji. Obecnie nadal pełni rolę dworca PKP Pabianice.

22. Pastorat (ul. Zamkowa 8) – dom parafialny parafii ewangelicko-augsburskiej, od 1902 r. siedziba pastorów. To przykład architektury eklektycznej z przewagą elementów neogotyckich. Budynek dwukondygnacyjny z czerwonej cegły na planie litery „L”, z dwuspadowym dachem i narożnikiem od strony północno-wschodniej zdobionym wykuszem nakrytym wysokim hełmem.

23. Dom Ludowy (ul. Kościuszki 14) – wybudowany w 1903 r. zawsze służył jako placówka kulturalna. Mieściła się tu m.in. Polska Macież Szkolna, siedziba muzeum (jego twórcą był dr Witold Eichler, entomolog, podróżnik i społecznik), teatr, kino „Zachęta”, redakcja „Gazety Pabianickiej”. W czasie II wojny w budynku mieściła się siedziba Gestapo. Dziś budynek należy do Miejskiego Ośrodka Kultury.

Informacje o mieście

Miasto Pabianice to stolica powiatu i zarazem najważniejszy powiatowy ośrodek życia społeczno-gospodarczego. Pabianice zajmują 33 km2 powierzchni i liczą niewiele ponad 70 tysięcy mieszkańców. Zaledwie 15 km dzieli miasto od Łodzi. W niedalekiej przyszłości obok przebiegać będzie droga ekspresowa S-8 oraz znajdować się będzie węzeł autostrad transeuropejskich A1 i A2. Przez miasto biegną drogi krajowe w kierunku Wrocławia, Poznania i Warszawy. Na wschód biegnie trasa szybkiego ruchu łącząca Łódź i Katowice (tranzyt na Warszawę i Gdańsk). 10 km od Pabianic znajduje się międzynarodowy port lotniczy na Lublinku. Także linie - kolejowa i autobusowa umożliwiają łatwe dotarcie do większości miast polskich (bezpośrednio lub z przesiadką w Łodzi), zapewniając również komunikację międzynarodową.

Turystyka Pabianice

Miasto jest stolicą powiatu, który stanowi część regionu łódzkiego, położonego na zachodnim krańcu Wyżyny Łódzkiej. Większość terenu położona jest od 150 do 200 m n.p.m. i wchodzi w obszar wielkiego płata wysoczyznowego, swoistego pomostu między strefą wyżynną Polski południowej i terenów nizinnych na północy kraju. Geologicznie powiat wchodzi w skład niecki łódzkiej, zapełnionej seriami wapieni, margli, piasków i iłów kredowych. Jeśli chodzi o rzeźbę terenu przeważają wysoczyzny morenowe stadiału Warty. Przez Pabianice przepływają dwie rzeczki – dopływy Neru – Pabianka i Dobrzynka.

W Pabianicach znajduje się zdecydowana większość instytucji i urzędów obsługujących mieszkańców powiatu, także tu mieszka ich zdecydowana większość (ponad 60%). Wielkim atutem Pabianic jest położenie geograficzne. Usytuowanie w centrum kraju w pobliżu wielkiej aglomeracji łódzkiej w znacznym stopniu wpłynęło na rozwój oraz charakter miasta.

Turystyka Pabianice

Już od I poł. XIX w. w Pabianicach rozpoczyna się prężny rozwój głównie przemysłu włókienniczego. Za sprawą „pabianickich królów bawełny” – Kruschego i Endera oraz Kindlera powstają zakłady tkackie, które przez całe dziesięciolecia miały decydujący wpływ na rozwój regionu i zdecydowanie określiły przemysłowy charakter Pabianic. Jednoczesny rozwój fabrycznej Łodzi, również o zdecydowanej przewadze przemysłu włókienniczego stymulowały i uzupełniały przemysł pabianicki. Największy ośrodek przemysłu to Pabianice. Dominującą gałęzią przemysłową jeszcze do lat 90. był przemysł włókienniczy. Połowa lat 90. to początek kryzysu, którego punktem kulminacyjnym było załamanie gospodarcze w Rosji. Odbiło się to bardzo także na licznej rzeszy prywatnych przedsiębiorców i firm, które dotychczas utrzymywały się ze zbytu towarów odzieżowych i tekstylnych. Załamał się handel na niedaleko położonych od Pabianic największych bazarach Europy – Tuszynie i Głuchowie.

Na szczęście dla miasta równolegle rozwijał się przemysł farmaceutyczny, metalowy, elektrotechniczny. Działały zakłady usługowo-budowlane, oficyny wydawnicze, przedsiębiorstwa tekstylne. Obecnie największe firmy na terenie miasta reprezentują przemysł: farmaceutyczny, spożywczy, maszynowy i oświetleniowy. W ciągu kilku lat miasto stało się interesującym terenem inwestorskim dla koncernów paliwowych. Istnieje wiele banków. Aby stworzyć dogodne warunki przedsiębiorstwom miasto dba o rozwój infrastruktury „okołobiznesowej”. Działa stacja ujęcia i uzdatniania wody, która zapewnia mieszkańcom wodę z ujęć głębinowych. Problem składowania odpadów rozwiązano kilka lat temu, kiedy to miasto przystąpiło do spółki „Eko-Region” zajmującej się właśnie składowaniem i przetwarzaniem m.in. komunalnych śmieci. Obecnie realizowana jest inwestycja budowy i modernizacji miejskiej sieci wodno-kanalizacyjnej, na którą miasto otrzymało 18 mln Euro z Unii Europejskiej. Pabianice to także posiadacz prestiżowych wyróżnień: Bezpieczne Miasto, Eko Leader, Gmina Fair Play 2007, Europejska Gmina Europejskie Miasto. Rozpoczyna się właśnie realizacja zatwierdzonej Strategii Miasta na lata 2007-2015 oraz Planu Rewitalizacji, którego głównym celem jest przebudowa centrum miasta oraz ożywienie społeczno-gospodarcze miasta. Pabianice wystartowały do kolejnej edycji konkursów : „Teraz Polska” i „Gmina Fair Play 2008”.

Agroturystyka Pabianice

Dane statystyczne

powierzchnia miasta – 32,98 km2
użytki rolne – 16,71 km2 (51%)
tereny leśne – 2,89 km2 (9%)
pozostałe – 13,38 km2 (40,5%)

-ludność 69 682 (stan na 26.III.2008 r.) /w tym mężczyźni 37 650, kobiety 32 032/
- przyrost naturalny – -303
- gęstość zaludnienia – 2185 os./km2
- bezrobotni (stan na 31.XII.2007 r.) – 4956 (w tym 2463 kobiet)
- stopa bezrobocia – 11% /woj. łódzkie – 11,5%, Polska – 11,4%/
- liczba podmiotów gospodarczych – 5634 /w ewidencji miejskiej/ (stan na 31.XII.2007 r.)
- liczba mieszkań (stan na 31.XII.2007 r.) – 30 300 (w tym 4514 w zasobach komunalnych; 14 994 w zasobach Pabianickiej Spółdzielni Mieszkaniowej)
- sieć wodociągowa (miejska publ.) – 274 km
- sieć kanalizacji – 370,717 km
- sieć gazowa – 158,437 km
- długość dróg miejskich – 38 km
- lekarze na 10 tys. mieszkańców – 28,2
- trasy komunikacji miejskiej (stan na 2006 r.) – 85 km
- szkoły podstawowe – 8
- gimnazja – 5 (w tym 3 publiczne)
- szkoły średnie – 11 (w tym 2 licea ogólnokształcące)
- szkoły wyższe i artystyczne – 2 (Państwowa Szkoła Muzyczna I i II stopnia oraz Wyższa Szkoła Humanistyczno-Ekonomiczna)
- żłobki - 1
- przychodnie i ośrodki zdrowia – 20 (w tym 5 publicznych)
- szpitale - 1
- apteki – 36
- biblioteki – 6
- kina – 1
- domy kultury – 5
- muzea – 1
- banki - 15

Agroturystyka Pabianice

Struktura gospodarki gminy i jej dominujące elementy

PABIANICE - ośrodek położony w bezpośrednim sąsiedztwie Łodzi wspierający swym potencjałem społecznym i gospodarczym stolicę województwa, a także sam korzystający z bliskości położenia Łodzi. W pobliżu są silne ośrodki gospodarcze ze stosunkowo aktywnymi zespołami Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, do której akces zgłosiły także Pabianice

Agroturystyka Pabianice

posiadając kilka atrakcyjnych terenów dla potencjalnych inwestorów. W strukturze przestrzennej charakterystyczne jest dla Łodzi i aglomeracji łódzkiej zagęszczenie i przemieszanie starej zabudowy mieszkaniowej i przemysłowej. Stąd konieczne są działania w kierunku restrukturyzacji i rewitalizacji zespołu urbanistycznego (wdrażany jest plan rewitalizacji oraz restrukturyzacji miasta na lata 2007-2015). Silna strefa oddziaływań gospodarczych rozwijająca się w paśmie zachodnim województwa Łódź – Pabianice – Łask - Zduńska Wola - Sieradz, kształtuje się w oparciu o układ komunikacyjny drogowo - kolejowy (drogi krajowe nr 12/14, kolej). Rozwój gospodarczy całego pasma, jak również rozbudowa, położonego w jego zasięgu lotniska „Łask" - jednego z głównych strategicznych elementów struktury województwa - jest uwarunkowany udrożnieniem międzynarodowego szlaku z Warszawy przez Łódź i Sieradz w kierunku na Wrocław i Poznań. Po wybudowaniu dróg ekspresowych S-8 i S-14 wzrośnie również znacznie atrakcyjność inwestycyjna Pabianic.

W roku 2006 w Pabianicach działały ogółem 8554 podmioty gospodarcze, w tym 116 (1,36 %) podmiotów sektora publicznego i 8438 (98,64%) podmiotów sektora prywatnego. Liczba ta obejmuje zarówno przedsiębiorców zarejestrowanych w Ewidencji Działalności Gospodarczej prowadzonej przez Urząd Miejski w Pabianicach jak i w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zgodnie z danymi GUS, największa liczba podmiotów gospodarczych była zarejestrowana w Pabianicach w roku 2005 (8700 podmiotów). W roku 2006 liczba podmiotów gospodarczych zmniejszyła się w stosunku do roku poprzedniego o 262 podmioty. W strukturze gospodarczej Pabianic dominują podmioty sektora prywatnego. Przedsiębiorstwa z sektora publicznego stanowiły niewielką część zarejestrowanych przedsiębiorstw (116 w roku 2006).

Jeśli chodzi o podmioty prywatne, to dominowała działalność prowadzona przez osoby fizyczne (93,96% ogółu przedsiębiorstw z sektora publicznego); spółki z ograniczoną odpowiedzialnością były drugą najczęściej wybieraną formą prowadzenia działalności (3,94%). Struktura działalności gospodarczej dla sektora publicznego wygląda następująco: państwowe i samorządowe jednostki budżetowe 91%, jednostki pomocnicze państwowych i samorządowych jednostek budżetowych - 1%, spółki handlowe 7%, przedsiębiorstwa państwowe 1%. Struktura działalności gospodarczej dla sektora prywatnego: osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą 93,96%, spółki handlowe 3,94%, spółki handlowe z udziałem kapitału zagranicznego 0,71%, spółdzielnie 0,38%, fundacje 0,12%, stowarzyszenia i organizacje społeczne 0,89%.

Agroturystyka Pabianice

W latach 2003-2006 zwiększeniu uległa liczba przedsiębiorstw z sektora publicznego a zmniejszeniu uległa liczba przedsiębiorstw sektora prywatnego, zwłaszcza liczba osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą. Po Łodzi Pabianice są miastem, gdzie zarejestrowanych jest w województwie najwięcej podmiotów! Jednak przewaga działalności gospodarczej prowadzonej przez osoby fizyczne świadczy o dużym rozdrobnieniu działalności. Przeważającą działalnością w Pabianicach była działalność handlowa, działalność w zakresie naprawy pojazdów oraz artykułów użytku domowego (podmioty prowadzące tego typu działalność stanowiły w 2006 roku ok. 33% ogółu zarejestrowanych podmiotów). Drugą pod względem liczebności grupą byli przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie przetwórstwa przemysłowego (18% ogółu przedsiębiorców), trzecią przedsiębiorcy działający w zakresie obsługi nieruchomości, wynajmu i usług związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jeśli chodzi o profil działalności, to w latach 2003-2006 wzrost odnotowano w sektorach: edukacja, działalność usługowa pozostała, zaś spadek w większości rodzajów działalności, w tym: przetwórstwo przemysłowe, budownictwo, handel, hotele i restauracje, transport i logistyka, ochrona zdrowia.

W strukturze działalności gospodarczej Pabianic dominują mali przedsiębiorcy, jednakże prowadzi tu działalność także kilka dużych firm produkcyjnych, w tym przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym.

Agroturystyka Pabianice

Przedsiębiorcy o największym znaczeniu dla gospodarki miasta to:

? Philips Lighting Pabianice S.A. – przemysł oświetleniowy
? "POLFA S.A." Pabianickie Zakłady Farmaceutyczne – przemysł farmaceutyczny
? „AFLOFARM” Farmacja Polska Sp. z o.o. - przemysł farmaceutyczny
? „PAWO" Producent Odzieży Męskiej – przemysł odzieżowy
? "VICTORY" PPHU Henryk Marucha – przemysł odzieżowy
? „BIG STONE” Jeans – przemysł odzieżowy
? Zakłady Mięsne „PAMSO” S.A. – przemysł spożywczy
? Zakłady Produkcyjno-Handlowe "JANTOŃ" – producent alkoholi
? Pabianicka Fabryka Narzędzi „PAFANA” S.A. – przemysł mechaniczny
? „SUWARY” S.A. – producent i eksporter m.in. trójkątów ostrzegawczych
? Agencja „ARGUS” Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe – firma ochroniarska
? “ARCO” Spółka Jawna A. i R. Pietraszek – budownictwo i wyposażenie
? Zakład Budowlany „KONBET” Andrzej Pietrzak - budownictwo
? Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe „IMPULS-MED”
? Grupa „EKO-PROFIL” P.P.H.U. „EKO-PROFIL” S.C – producent okien i drzwi
? PPHU ”PIO-MAN” - firma włókiennicza

W mieście działają dwie organizacje, skupiające przedsiębiorców: Klub Inicjatyw Gospodarczych oraz Cech Rzemiosł Różnych. Przedsiębiorcy z Pabianic mogą korzystać z szerokiej oferty bankowej: w Pabianicach mieszczą się oddziały wszystkich największych polskich banków.

Główne plusy miasta dla inwestorów to: wysoka koncentracja siły roboczej, położenie geograficzne: główne szlaki komunikacyjne na kierunku wschód-zachód i północ-południe, bliskość Łodzi, bezpieczeństwo energetyczne: bliskość dostawców mediów (energii elektrycznej, gazu, wody), wysoki poziom przedsiębiorczości mieszkańców: duża liczba zarejestrowanych podmiotów gospodarczych.






Zachęcamy do promowania Gminy Pabianice poprzez umieszczenie linku zwrotnego na stronie...

Bardzo prosimy o umieszczenie poniższego kodu:




Umieszczenie powyższego kodu skutkuje pojawienie sie linku:
Atrakcje turystyczne Gminy Pabianice




Jeśli interesują Państwa aktualne przetargi na roboty budowlane ogłaszane przez Gminy prosimy wejść na stronę Przetargi na roboty budowlane

Jesteś właścicielem obiektu agroturystycznego ?
Dodaj swoją ofertę bezpłatnie do serwisu www.agroinfo24.pl Gospodarstwa agroturystyczne

Strona pochodzi z serwisu www.e-gminy.net Agroturystyka

Niezbędnik dnia
22 Kwietnia 2018
Niedziela
Imieniny obchodzą:
Heliodor, Kajus,
Leonia, Leonid,
Łukasz, Soter,
Strzeżymir, Teodor
Do końca roku zostało 254 dni.
Polecamy

Zamek w Niedzicy

Agroturystyka Niedzica

Zamek w Malborku

Agroturystyka Malbork

Ruiny Zamku Smoleń

Agroturystyka Smoleń

Ruiny Zamku Ogrodzieniec

Agroturystyka Ogrodzieniec

Ruiny Zamku Rabsztyn

Agroturystyka Rabsztyn

Zalew w Wolbromiu

Agroturystyka Wolbrom

Agroturystyka w Wolbromiu

Agroturystyka Wolbrom

Ruiny zamku w Pilicy

Agroturystyka Pilica

Ruiny zamku Ojców

Agroturystyka Ojcow

Morskie Oko

Agroturystyka Zakopane

Morskie Oko w Maju

Agroturystyka Zakopane

 
Agroturystyka Agroturystyka